Riesling,

Riesling,
een geliefde druif.

“Waarom een blog over Riesling, want dat zijn toch die Moeselwijntjes die ik altijd dronk toen ik 18 was in de kroeg”? Ja helaas begrijp ik deze gedachte, want ja vaak als je in een ambteloze kroeg, misschien zelfs restaurants & discotheken een witte wijn besteld krijg je vaak deze 'smaakloze' suikerwaters voor je neus. Dit is dan meestal de zoete massa wijnen gemaakt van vaak de Riesling druif en dan nog eens het liefst uit een liter fles geschonken voor € 2,- inkoop. Ik snap als je dat enkele jaren in je jeugd gedronken hebt wanneer je misschien niet zoveel geld hebt en je toch een glas wijn wilde drinken in de kroeg en de volgende morgen wakker werd met het gevoel alsof je met je hoofd een chemische reactie had teweeggebracht je niet zo’n positieve associatie met dit druivenras hebt.

Nou is het zo dat wanneer ik een slechte ervaring heb met een niet al te inhoudelijke dame met laten we zeggen bruin haar, bruine ogen en een kleine moedervlek net naast haar rechteroog, dat alle dames met bruin haar, bruine ogen en een kleine moedervlek net naast haar rechteroog geen inhoudt hebben. Zo werkt het voor mij ook in de wijnbouw, iedere individuele wijnboer, wijngaard, wijnmaker, wijnland heeft iets anders te bieden. De minder inhoudelijke producent kan een buurman hebben die dag en nacht aan het sleutelen is in de wijngaard om een perfect product neer te zetten maar wordt vaak overschaduwd door die grote massa suikerwater producent die het product ook wijn mag noemen omdat het van druiven is gemaakt. Wat ik hiermee probeer aan te geven is dat generaliseren doen we als mensen al gauw en dit is vaak onterecht aangezien er meer is dan die ene ervaring, durf de confrontatie aan en valt het na 10 keer nog tegen maar heb je het wel serieus geprobeerd dan mag je alsnog een mening vormen.

Gelukkig staan we al steeds meer open voor mooie bieren en wijnen, toch hoor ik nog te vaak “Ik lust geen Chardonnay” of “Nee hoor meneer voor mij geen dessertwijntje bij het dessert want dat is altijd zo mega zoet”, de haren die ik niet heb op mijn rug gaan dan werkelijk rechtstreeks omhoog staan. Die mening vormen kan je het best doen door eens een themaproeverij bij te wonen waarbij je van een soort, type, ras of welk thema dan ook meerdere naast elkaar kan proeven en dan ineens heel anders naar een product al gaan kijken.


Riesling in het algemeen.

De Riesling is al een oud druivenras en het oudste wat op schrift is gevonden, dit geschrift komt is van 1435 en afkomstig uit Duitsland. Ze heeft mooie heldere compacte trossen van groen tot rijp goud gekleurd afhankelijk welk jaargetijde en waar aangeplant. De wijnen gemaakt van de Riesling druif zullen zo goed als altijd ‘mono cépage’ wijnen zijn, dit houdt in dat ze niet gauw geblend zal worden met een ander druivenras. 

Je zou denken door onze nabijheid dat in Duitsland de grootste Riesling producent gevestigd is. Maar nee, de grootste producent is gelegen in Washington State (de Riesling doet het hier erg goed!) genaamd Château St. Michelle.


Bodem + plek van aanplant.

In principe kan de Riesling op ieder bodemtype wel gedijen, wel is het zo hoe armer hoe beter. Wat belangrijker is is de aanwezigheid van koelte in de nacht en schaduw overdag. Hierdoor zie je wijngaarden beplant met Riesling vaak op hellingen, net achter een berg, achter een bossig landschap, in rijke zonnige landen, en in de meest koele streken waar ook appels en perziken goed kunnen groeien. Riesling wilt graag geplant staan op plekken waar ze lang en langzaam kunnen rijpen.

Wanneer de druiventrossen vol in de zon of hitte aangeplant staan al ze een dikkere schil dan dat ze van nature heeft aanmaken, in deze schil zitten de zogenoemde ‘Fenolen’ (= aroma en smaakstoffen). Wat gebeurd er dan precies? Riesling is een hele elegante druif die graag haar verfijnde zuren wil laten spreken, door teveel fenolische deeltjes in de schil zal er een ruwer karakter in zowel de smaak als in de geur ontstaan, elegantie zal verloren gaan. Dit kan onder ander leiden tot de zogeheten ’Goûte de Pètrol’. Indien er te weinig schaduw is vanuit een heuvel/berg of bos kan er schaduw gecreëerd worden door het blad zo te snoeien dat deze voor de trossen hangen, dit wordt ook wel bladmanagment genoemd.  

Ook is het belangrijk dat de plek waar de Riesling staat aangeplant een lange rijpingsperiode biedt aan de druif, ze is namelijk pas laat in het seizoen rijp met als voordeel dat ze erg goed bestand is tegen de vrieskou (dit komt mede door de hardheid van de stam van de plant).


Vinificatie (= wijnmaaktechnieken).

De mooiste eigenschap die de Riesling bezit is dat ze als geen ander de typeringen van haar omgeving kan weergeven in het glas, dit uit zich in het bodemtype wat terug te proeven is in het glas, maar ook het klimaat, het jaartal & de hand van de wijnproducent. 

De Riesling houdt niet van Malolactische gisting, deze gisting wordt veel toegepast bij het maken van wijn om de soms wat hoge appelzuren om te zetten in makkelijkere melkzuren, aangezien zuren één van de belangrijkste eigenschappen is van de riesling wil je die niet verloren laten gaan en blijft deze Malolactische gisting zo goed als altijd achterwege. 

Om het karakter van Riesling zo natuurlijk mogelijk te houden zal je niet gauw een Riesling wijn tegenkomen wat een houtopvoeding heeft gehad, dit wederom om de zuren in stand te houden, houtgebruik zal afbreuk doen aan deze zuren en het Riesling karakter doen verknallen. Uiteraard zijn er altijd wijnmakers die wat experimenteren en wel wat houtopvoeding zullen toepassen, als ze dat doen zullen ze gebruik maken van zeer grote vaten die al vele jaren oud zijn, dan is de intensiteit van het hout niet zo groot, de poriën van het hout zijn al gesloten waardoor er geen zuurstof bij de wijn komt, zo’n groot vat waar vele liters wijn ingaat heeft minder invloed dan bv. een klein vat waar 225 L wijn ingaat, zo is de verhouding wijn en houtaanraking groter is. Waarom zou een wijnmaker er dan toch voor kiezen wel hout toe te passen als ze daar niet van houdt? Er kan hiervoor gekozen worden om het koolzuur na de vergisting rustig te laten stabiliseren. Je zal over het algemeen Riesling wijnen tegenkomen die zijn vergist en/of gelagerd op zuurstof afgesloten roestvrijstalen tanks, dit is mede belangrijk vanwege geen toepassing van malolactische gisting en de zuren extra gevoelig zijn voor oxidatie. 


Rijpingspotentieel. 

Riesling wijnen kan je drinken van vers, tot enkele, en zelfs vele jaren oud. Wederom spelen de eerder genoemde zuren een zeer belangrijke rol, de natuurlijke wijnsteenzuren (met een lage pH waarde) die intact worden gehouden door geen malolactische gisting toe te passen, werken conserverend wat de houdbaarheid van de wijn kan verlengen en subtieler in de smaak gaan worden.

Maar dit is niet het enige waarom Rieslings zo oud kunnen worden, de Riesling draagt van nature redelijk wat suikers met zich mee, wijnmakers kunnen er voor kiezen om een gedeelte van deze suikers niet te laten vergisten (wat je dan overhoudt noem je restsuikers), ook suiker werkt conserverend.

En als derde belangrijke feit is dat Rieslings met een laag alcoholgehalte op de markt gebracht worden, dit heeft als voordeel dat hoe lager een wijn in alcohol zit des te vertragender het oxidatieproces toetreedt en zo langer vers blijft


Hoe herken je het type van droogte tot zoet bij een Riesling wijn?

Hoe hoger, hoe droger!

Zeker de Duitse Rieslings maar Riesling in het algemeen staat helaas nog in de negatieve schaduw van de goedkope zoete Liter flessen die in de kroeg veel geschonken worden. Eerlijkheid gebied mij te zeggen als dat je eerste ervaring met Riesling is dan snap je geen druif van mijn positiviteit hierboven in de tekst. Rielings kunnen ook juist heel opwekkend droog of elektriserend schoon zijn, ja ook met vele Rieslings met zoet maar op zo'n elegante of fijn rijk aromatische manier dat je die wijn van ooit uit de kroeg gelijk bent vergeten.

Besef je dat de meeste wijnprofessionals of deskundige wijnliefhebber Riesling altijd wel in het rijtje aan favorieten staat.  Riesling is een druif wat wijnen geeft met vele gezichten, de druif is enkel het middel waar de wijnmaker mee aan de slag gaat. De smaak wordt bepaald door wanneer deze druif geoogst wordt en welke kwaliteit diegene ervan wilt maken. Dat is natuurlijk voor jou als consument moeilijk te weten wanneer je al die flessen naast elkaar ziet staan. De beste tip die ik je kan geven is kijk naar het alcohol gehalte! Hoe lager het alcoholgealte is hoe minder suikers er zijn vergist om in alcohol te muteren des te zoeter de wijn is. Een Riesling van 11% alc. is zoeter dan een wijn van 13%........maar dit is helaas te kort door de bocht. In Duitsland (ook in Oostenrijk) werken ze met een nogal ingewikkeld systeem waarbij een type aanduiding op de fles ook heel veel zegt over de suikers en de zuren in de wijn.


Toepasbaarheid Riesling in de gastronomie.

Zoals al gezegd kent Riesling vele gezichten, van vibrerend helder knisperend elegant droog al dan niet met een bubbel, tot verfijnd zoet tot rijk krachtig met weelderige zuren, maar altijd met veel transparante smaken die bijna gewichtsloos zijn. Je kan je dan dus ook voorstellen dat je de wijn een beetje moet kennen wil je er een passend gerecht bij maken, qua eten kan Riesling veel hebben. En past het nou net eens minder geniet je gewoon extra van de wijn aan zich en maak je het eten 'bijzaak'. 

Deze blog is geschreven door Guillaume Coret


Zou je ook wel eens een Riesling proeverij verzorgt willen hebben?

Neem dan hier contact op voor informatie.

                                                                                                                                                                                                                Facebook      Instagram

x
This website is using cookies. Read more... I accept cookies
Fijn Proeverij
X
Add to home screen
Install on your iPhone. Press share Upload Add to home screen